pien blogt verder

Mijn leven in notendop: theater is mijn kunde en mijn passie, communicatie is mijn vak. De combinatie van beiden? Spektakel! Amsterdam is mijn posse, Groningen mijn geboortegrond, Utrecht en Den Haag mijn werkgebied. Filmhuis, museum, cafe en theater: mijn woonkamer. Mijn appartement: mijn thuis. Eten is voor de gezelligheid, uitgebreid koken en vrienden horen daarbij. Familie? Ook: bij geboorte gekregen of zelf gekozen, alles kan en alles mag. Koffie is mijn ambrozijn, hoewel een goed kopje thee ook niet te versmaden is. Bubbels? Als het even kan! Maar wijn of vers fruitsap mag ook. Bloemen kleuren mijn leven en slingers hangen er zoveel mogelijk. Confetti in mijn hoofd, hoewel het soms ook gewoon tegenzit en de ballonnen langzaam leeglopen. Leven doe ik vandaag, morgen zien we wel weer. Mijn appels zijn de vensters op de wereld. Verplaatsen doe ik per trein, metro, tram, fiets of vliegtuig. En met een boek in mijn hoofd. Steden zijn de place to be, NYC voorop. Stijl en vorm zijn ondergeschikt aan functie. Voor nieuwe ervaringen en leren is het nooit te laat. Twee katers spinnen mijn dagen aan elkaar. De bijbehorende soundtrack is gevarieerd van klassiek tot triphop. Zingen en dansen horen erbij. Wat anderen ervan vinden? Dat is aan de wereld, niet aan mij. Ik ga gewoon mijn eigen weg.

Daar blog ik dus over, maar verder ook over van alles. Kleine dingen en grote. Bijzondere en alledaagse. Dat vormt de basis voor dit blog. En dan ook wat ik daar van vind, waar ik me over verbaas, me over verwonder, om moet lachen, van hou, wat ik zie en wat ik voel. Soms in lange blogs, soms met een kattebelletje.